Storythai

ความอดทนกุมันมีขีดจำกัดน๊ะ
ที่ผ่านๆ มาถือว่ามันยังขั้น Basic อยุ่
อย่าให้ถึงวันที่ต้อง พูด ได้มั๊ย
อะไรทนได้ กุก็ทนอยุ่ ถึงที่สุดของกุ
ก็คงรุ้กัน ปากกุก็ใช่ว่าจาดี
คนรอบข้างก็ระวัง โดนกัด
เพราะถึงเวลา ก็ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน

อาไรที่ไม่ค่อยชอบ มักจาเจอแฮะ
แปลกดี อาไรที่คนอื่นมองว่าปกติ
แต่กุกลับมองว่า มันแย่เกินไป
หลายสิ่งหลายอย่างมากเลยน๊ะ
ที่กุยังต้องพยายามกะมันอยุ่
จน ถึง ที่ สุด
เปลี่ยนแปลง ให้ปวดใจเล่น 555+
ทำไมต้องเป็นอะไรที่รับไม่ได้ด้วย
คราวนี้อยากจะย้อนเวลาของแท้

ละจามีไรรุ้สึกแย่กว่านี้อีกป่ะ
อาทิตย์นี้ แบบว่า ไม่ไหวแล้ว อยากกลับบ้าน
ลืมบ้างไรบ้าง ก็ไม่ได้
ละมีไรอีกอย่าง กุยิ่งเกลียดการรอเท่าไหร่
ยิ่งต้องเจออยุ่เสมอ

* จาเอาติ้งสีทองอะ ต้องอันนั้นด้วย ที่เลือกกะมือ
* อย่ามาอยากได้ไรที่เป็นไปไม่ได้
* ทำถึงขนาด hack เกินไปป่ะวะ กุเลวเกิ๊น
* จะมีเพื่อนไว้ทำไม ?
* รักแท้ แพ้ ไม่รัก  วู้ชอบๆๆ

ความอดทนกุมันมีขีดจำกัดน๊ะ
ที่ผ่านๆ มาถือว่ามันยังขั้น Basic อยุ่
อย่าให้ถึงวันที่ต้อง พูด ได้มั๊ย
อะไรทนได้ กุก็ทนอยุ่ ถึงที่สุดของกุ
ก็คงรุ้กัน ปากกุก็ใช่ว่าจาดี
คนรอบข้างก็ระวัง โดนกัด
เพราะถึงเวลา ก็ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน

อาไรที่ไม่ค่อยชอบ มักจาเจอแฮะ
แปลกดี อาไรที่คนอื่นมองว่าปกติ
แต่กุกลับมองว่า มันแย่เกินไป
หลายสิ่งหลายอย่างมากเลยน๊ะ
ที่กุยังต้องพยายามกะมันอยุ่
จน ถึง ที่ สุด
เปลี่ยนแปลง ให้ปวดใจเล่น 555+
ทำไมต้องเป็นอะไรที่รับไม่ได้ด้วย
คราวนี้อยากจะย้อนเวลาของแท้

ละจามีไรรุ้สึกแย่กว่านี้อีกป่ะ
อาทิตย์นี้ แบบว่า ไม่ไหวแล้ว อยากกลับบ้าน
ลืมบ้างไรบ้าง ก็ไม่ได้
ละมีไรอีกอย่าง กุยิ่งเกลียดการรอเท่าไหร่
ยิ่งต้องเจออยุ่เสมอ

* จาเอาติ้งสีทองอะ ต้องอันนั้นด้วย ที่เลือกกะมือ
* อย่ามาอยากได้ไรที่เป็นไปไม่ได้
* ทำถึงขนาด hack เกินไปป่ะวะ กุเลวเกิ๊น
* จะมีเพื่อนไว้ทำไม ?
* รักแท้ แพ้ ไม่รัก  วู้ชอบๆๆ

ยังไม่กล้าจะแน่ใจอะไรมากนัก ในตอนนี้
เพราะว่ากลัวเสียใจภายหลัง
อะไรที่ทำได้ ก็ทำ อะไรทำไม่ได้ก็ไม่ฝืน
ถึงจะยังไง ก็ยังเป็นฉัน อยุ่ดี
เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง ในส่วนของชีวิตประจำวัน
อาจจะดูแปลกๆ ไปหน่อย ก็เอาเถอะ ทำไป
ส่วนอื่นๆ คงจะค่อยๆตามมามั๊ง ไม่แน่ใจ
ไม่รุ้ว่ามันเพราะความลงตัว หรือว่า มันเป็นความเคยชินกันแน่

จะสอบละ ยังเอ๋อ อยุ่เลย
ทำไม Mid Term เร็วจังวะ
COFFIO ยังไม่เส็ด
เดอะ มังคุด ก็ยัง ไม่เส็ด
เพื่อนๆ เราต้องรีบกันละล่ะ น๊ะ
ดูเหมือนเสาร์ อาทิตย์ ที่กลับบ้าน
เวลามันน้อยเหลือเกิน อยากนอนเยอะ ก็ไม่ได้
เด๋วการบ้านไม่เส็ด เด๋วซีรี่ย์ ไม่ได้ดู อะไรกัน
อยากมีวันหยุดซัก 3-4 วัน 555+ ถ้างั้นคงเรียน 6 ปีอะ
เก็บเกี่ยวสุดริด ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่มีสาระ หรือไม่มี เอาหมดอะ
Drawing กะลังจะผ่านไป แต่ก็อย่าวางใจ เพราะมันยังไม่จบ
ตอนนี้ก็ Painting ไปพลางๆก่อน
หนังอะไร ก็ไม่ได้มีเวลาดูเยอะขึ้นกว่าเดิมเลย

ฉันไปฟังอะไรมาเยอะ บางอย่างฝังใจ
มันทำให้คิดได้ ว่า
เราไม่ควร "สัญญา" ถ้าคิดว่าทำไม่ได้
ไม่ควรจะพูดคำนั้นออกมา
กาลเวลาทำให้มันยิ่งสำคัญ
"ยิ่งอยุ่นาน ยิ่งผูกพัน" ป่ะวะ ว่าไปนั่น ไม่ใช่ True น๊ะ

* บริษัท โคซาย ณ ซะวู    Sarang Hae มั่กๆ
* จะทำให้ดีที่สุดละกัน
* ความเคยชิน คงจะเป็นผลดี
* สัญญา อะไร ก็ลืมๆไปมั่ง รกสมอง

* ก็ไม่เคยจะเห็นอะไรอยุ่แล้วหนิ  ใช่สิ๊  

ความอดทนกุมันมีขีดจำกัดน๊ะ
ที่ผ่านๆ มาถือว่ามันยังขั้น Basic อยุ่
อย่าให้ถึงวันที่ต้อง พูด ได้มั๊ย
อะไรทนได้ กุก็ทนอยุ่ ถึงที่สุดของกุ
ก็คงรุ้กัน ปากกุก็ใช่ว่าจาดี
คนรอบข้างก็ระวัง โดนกัด
เพราะถึงเวลา ก็ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน

อาไรที่ไม่ค่อยชอบ มักจาเจอแฮะ
แปลกดี อาไรที่คนอื่นมองว่าปกติ
แต่กุกลับมองว่า มันแย่เกินไป
หลายสิ่งหลายอย่างมากเลยน๊ะ
ที่กุยังต้องพยายามกะมันอยุ่
จน ถึง ที่ สุด
เปลี่ยนแปลง ให้ปวดใจเล่น 555+
ทำไมต้องเป็นอะไรที่รับไม่ได้ด้วย
คราวนี้อยากจะย้อนเวลาของแท้

ละจามีไรรุ้สึกแย่กว่านี้อีกป่ะ
อาทิตย์นี้ แบบว่า ไม่ไหวแล้ว อยากกลับบ้าน
ลืมบ้างไรบ้าง ก็ไม่ได้
ละมีไรอีกอย่าง กุยิ่งเกลียดการรอเท่าไหร่
ยิ่งต้องเจออยุ่เสมอ

* จาเอาติ้งสีทองอะ ต้องอันนั้นด้วย ที่เลือกกะมือ
* อย่ามาอยากได้ไรที่เป็นไปไม่ได้
* ทำถึงขนาด hack เกินไปป่ะวะ กุเลวเกิ๊น
* จะมีเพื่อนไว้ทำไม ?
* รักแท้ แพ้ ไม่รัก  วู้ชอบๆๆ

ยังไม่กล้าจะแน่ใจอะไรมากนัก ในตอนนี้
เพราะว่ากลัวเสียใจภายหลัง
อะไรที่ทำได้ ก็ทำ อะไรทำไม่ได้ก็ไม่ฝืน
ถึงจะยังไง ก็ยังเป็นฉัน อยุ่ดี
เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง ในส่วนของชีวิตประจำวัน
อาจจะดูแปลกๆ ไปหน่อย ก็เอาเถอะ ทำไป
ส่วนอื่นๆ คงจะค่อยๆตามมามั๊ง ไม่แน่ใจ
ไม่รุ้ว่ามันเพราะความลงตัว หรือว่า มันเป็นความเคยชินกันแน่

จะสอบละ ยังเอ๋อ อยุ่เลย
ทำไม Mid Term เร็วจังวะ
COFFIO ยังไม่เส็ด
เดอะ มังคุด ก็ยัง ไม่เส็ด
เพื่อนๆ เราต้องรีบกันละล่ะ น๊ะ
ดูเหมือนเสาร์ อาทิตย์ ที่กลับบ้าน
เวลามันน้อยเหลือเกิน อยากนอนเยอะ ก็ไม่ได้
เด๋วการบ้านไม่เส็ด เด๋วซีรี่ย์ ไม่ได้ดู อะไรกัน
อยากมีวันหยุดซัก 3-4 วัน 555+ ถ้างั้นคงเรียน 6 ปีอะ
เก็บเกี่ยวสุดริด ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่มีสาระ หรือไม่มี เอาหมดอะ
Drawing กะลังจะผ่านไป แต่ก็อย่าวางใจ เพราะมันยังไม่จบ
ตอนนี้ก็ Painting ไปพลางๆก่อน
หนังอะไร ก็ไม่ได้มีเวลาดูเยอะขึ้นกว่าเดิมเลย

ฉันไปฟังอะไรมาเยอะ บางอย่างฝังใจ
มันทำให้คิดได้ ว่า
เราไม่ควร "สัญญา" ถ้าคิดว่าทำไม่ได้
ไม่ควรจะพูดคำนั้นออกมา
กาลเวลาทำให้มันยิ่งสำคัญ
"ยิ่งอยุ่นาน ยิ่งผูกพัน" ป่ะวะ ว่าไปนั่น ไม่ใช่ True น๊ะ

* บริษัท โคซาย ณ ซะวู    Sarang Hae มั่กๆ
* จะทำให้ดีที่สุดละกัน
* ความเคยชิน คงจะเป็นผลดี
* สัญญา อะไร ก็ลืมๆไปมั่ง รกสมอง

* ก็ไม่เคยจะเห็นอะไรอยุ่แล้วหนิ  ใช่สิ๊  

กลับไป ณ โลกใบเดิม

โลกใบไหนของฉันน่ะหรอ
โลกที่ไม่มีเธอไง

ได้เรียน 3 วัน รุ้สึกดี
วันที่มาประสานมิตร ทำไมหงอยแปลกๆไม่รุ้อะ
คือแบบว่ามันมีอะไรในใจว่ะ
มีหลายอย่างที่พูดออกไปไม่ได้
ทำยังไงก็ไม่หายคาใจ
นั่งรถโคดสบายเลย ข้างกุว่าง ประชดว้อย
ถึงจะคิดได้หลายอย่าง หลายความรุ้สึกก็เหอะ
จำเป็นต้องอยุ่ไม่ได้หรอ
แค่สภาวะ วัดใจตัวเองต่างหาก
อ๊าาา หยุดทั้งอาทิตย์ เป็นไรที่ ความฝัน มากๆ
แต่ก็ยังหนีไม่พ้น การบ้านนนน !!!
โอ้ แม่เจ้า กะจามานอนให้เต็มอิ่ม ดูซีรี่ย์ ให้สบายใจซะหน่อย
ณ จุดนี้ รุ้สึกได้ ว่า ป่วย
ทำไมทำงี้กะช้านนน
อยากอยุ่แต่บ้านจัง แต่ก็อยากไปดูหนัง
เริ่มงง กะชีวิตตัวเอง

ขอหน่อยเหอะ  Wrong Number เนี่ย
อะไรกะกุนักหนาห๊ะ มันข้องใจมากๆ
คือว่า อารมณ์ตอนนั้น คือ หน้าชา !! 
อ่อ ใช่สิ๊  ทำกันแบบนี้
อยากเอาระเบิดไปขว้าง 220
ในฝัน ยังมาขำกะกุอยุ่เลย ไอบ้า

หยุดยาว รุ้สึกดีโคด
แต่ว่าเหมือนไม่ค่อยได้ทำไรเลยว่ะ
ไร้สาระไปวันๆ ไปบ้านนู้น บ้านนี้
แทบไม่ได้อยุ่บ้านตัวเอง
การบ้านก็ยังทำไม่เส็ด เวรมาก
ซีรี่ย์ ก็ไม่ได้ดู ไรกันวะ
เวลาที่ดีๆ ผ่านไปเร็วเกินป่ะ

* จะไม่นับวันว่าวันไหน จะได้กลับบ้าน
* ขอให้ Think Positive ทุกๆวัน
* ต้อง อดทน อย่างไร้กำลังใจ ต่อไปน๊ะ
* โอ้วว เจ็บ คอ มาก