Storythai

อาทิตย์ที่ผ่านมารุ้สึกได้ว่าแย่จิงๆ
Drama กันไปทั้งอาทิตย์เลยทีเดียว
ปวดท้องอย่างรุนแรงตั้งแต่วันอาทิตย์กลางคืน
เช้าวันจันทร์ก็ต้องรีบไปเรียนให้ทัน 8.30
แบบว่า ทรหดเกิ๊น
คือนึกว่าเด๋วมันจาหายไง แต่ป่าวเลย
อาการยิ่งหนัก กินข้าวไม่ได้
ตอนเรียนก็โคดทรมานเลย
เวลาไม่สบายเป็นอะไรไป นอกสถานที่นี่แบบว่า
แย่มากอะ จิตใจมันไปแล้วอะ โทไป drama กะทุกคน
555+ ก็รุ้สึกแย่จิงๆนี่หว่า
ความคิดนึงมันผุดขึ้นมาว่า ไม่อยากอยุ่แล้ว
จะไรก็แล้วแต่ คือ อยากไปจากที่นี่ ผ่านมันมาด้วยความลำบากเลยแหละ
กายแย่ ใจยิ่งแย่ เห็นหน้ารี่ กะฝ้าย ค่อยรุ้สึกดีขึ้นมาบ้าง
แค่รุ้สึกว่า ต้องการความมั่นใจ หรืออะไรซักอย่าง บอกไม่ถูก
แค่รุ้ว่าเพื่อนอยุ่ใกล้ๆ ก็โอเค
โทหาป๊า กะมี๊ ตลอดเวลาเลย ตอนป่วยอะ พูดก็ไม่ค่อยจะรุ้เรื่อง
กว่ามันจะผ่านไปได้ ยากจิงๆ
เพิ่งจะกินข้าวได้ ก็เย็นวันพฤหัส ก่อนหน้านั้น นํ้าเกลืออย่างเดียว
ทำไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ไม่มีแรง อยากกลับบ้านที่สุดแล้วอะ
นึกๆอยุ่ว่า ต้องทนอีกนานรึป่าว
และถ้าเป็นไรขึ้นมาอีกจะอยุ่ยังไง จะทนได้มั๊ย
มันแย่ที่สุดคือ รุ้สึกว่าอยุ่คนเดียว ไม่มีใครเลยรอบตัว
แต่ว่าได้ mate ดี ตอน drama ก็มาปลอบ
ดูแลเป็นอย่างดี ต้องขอบคุณมากๆเลย
หลังจากนั้นเลยคอยช่วยกันทำให้ทุกวันมันสนุก
จะได้ไม่ต้องมานั่งนับวันเวลา ก็ดีขึ้นมานิดนึงอะ
แต่เวลาไปเรียนหรืออยุ่รวมกะเพื่อน รุ้สึกโดดเดี่ยวแปลกๆ
อยุ่คนเดียวยังไม่เหงาเท่านี้เลย ทำไมเป็นแบบนี้น๊ะ
คือว่า พยามเท่าไหร่ ก็เท่านั้นอะ ไม่มีไรดีขึ้นมา
พอเหอะ อยุ่อย่างนี้แหละ อย่าไปตั้งใจฝากชีวิต 555+
เสียใจทีหลัง มันแย่สำหรับกุ เกินไป
พยามมองสิ่งรอบตัวให้ดูดี มีความสุข ได้แค่นั้น
ไม่เคยอยุ่คนเดียวอะไรขนาดนี้เลย
เดินคนเดียว นั่งคนเดียว ไม่ถึงกับเดือดร้อนหรอก แต่ก็แย่น๊ะ
อยากร้องไห้แทบวันละล้านรอบ จนนํ้าตามันตกใน ไหลไม่ออก
สรุปว่าพ่อแม่ ให้เวลาเราได้มากสุด ไม่ว่าจะตอนไหน
แค่ได้ยินเสียง ทุกอย่างก็จะโอเค
อยุ่ต่อไปเถอะ อดทนมาได้ขนาดนี้ จะเจอไรอีกก็ต้องทน
ไม่ว่ามันจะดูแย่แค่ไหน ก็ต้องพยาม
อย่านึกย้อนกลับไปเลย ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากเป็นแบบนี้
มาไกลเกินจะกลับแล้ว กำลังใจถึงจะหายาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มี

ปวดใจอีกเท่าไหร่ถึงจะพอ
ต้องมาคอยฟังเรื่องอะไรที่ไม่ได้อยากรุ้
กี่ครั้ง กี่หน แล้ว ที่เป็นแบบนี้
เธอไม่อยากเจอใคร คนๆนั้นก็จะไม่เจอเธอใช่มั๊ย
เห็น = ไม่เห็น เอาอย่างงั้นก็ได้
ไม่ได้เกี่ยวกันตั้งแต่แรกอยุ่แล้วหนิ
ฉันหวังมากเกินไปก็เข้าใจ
เปลี่ยนอะไรเธอไม่ได้จิงๆ
บอกตรงๆเลยว่ารุ้สึกผิดหวัง มากอะ
ไม่มีอะไรให้ฉันต้องรออีกแล้ว

* ขอบคุณ บทเรียนในชีวิตครั้งนี้ มากๆ
* 1 ปี ถ้ามีความสุข ก็คงไม่นาน
* สังคมเปลี่ยน คนไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน
* ไม่อยาก Drama อีกแล้ว
* ที่ผ่านมา เหนื่อยจิงๆ

อาทิตย์ที่ผ่านมารุ้สึกได้ว่าแย่จิงๆ
Drama กันไปทั้งอาทิตย์เลยทีเดียว
ปวดท้องอย่างรุนแรงตั้งแต่วันอาทิตย์กลางคืน
เช้าวันจันทร์ก็ต้องรีบไปเรียนให้ทัน 8.30
แบบว่า ทรหดเกิ๊น
คือนึกว่าเด๋วมันจาหายไง แต่ป่าวเลย
อาการยิ่งหนัก กินข้าวไม่ได้
ตอนเรียนก็โคดทรมานเลย
เวลาไม่สบายเป็นอะไรไป นอกสถานที่นี่แบบว่า
แย่มากอะ จิตใจมันไปแล้วอะ โทไป drama กะทุกคน
555+ ก็รุ้สึกแย่จิงๆนี่หว่า
ความคิดนึงมันผุดขึ้นมาว่า ไม่อยากอยุ่แล้ว
จะไรก็แล้วแต่ คือ อยากไปจากที่นี่ ผ่านมันมาด้วยความลำบากเลยแหละ
กายแย่ ใจยิ่งแย่ เห็นหน้ารี่ กะฝ้าย ค่อยรุ้สึกดีขึ้นมาบ้าง
แค่รุ้สึกว่า ต้องการความมั่นใจ หรืออะไรซักอย่าง บอกไม่ถูก
แค่รุ้ว่าเพื่อนอยุ่ใกล้ๆ ก็โอเค
โทหาป๊า กะมี๊ ตลอดเวลาเลย ตอนป่วยอะ พูดก็ไม่ค่อยจะรุ้เรื่อง
กว่ามันจะผ่านไปได้ ยากจิงๆ
เพิ่งจะกินข้าวได้ ก็เย็นวันพฤหัส ก่อนหน้านั้น นํ้าเกลืออย่างเดียว
ทำไรก็ไม่ได้ดั่งใจ ไม่มีแรง อยากกลับบ้านที่สุดแล้วอะ
นึกๆอยุ่ว่า ต้องทนอีกนานรึป่าว
และถ้าเป็นไรขึ้นมาอีกจะอยุ่ยังไง จะทนได้มั๊ย
มันแย่ที่สุดคือ รุ้สึกว่าอยุ่คนเดียว ไม่มีใครเลยรอบตัว
แต่ว่าได้ mate ดี ตอน drama ก็มาปลอบ
ดูแลเป็นอย่างดี ต้องขอบคุณมากๆเลย
หลังจากนั้นเลยคอยช่วยกันทำให้ทุกวันมันสนุก
จะได้ไม่ต้องมานั่งนับวันเวลา ก็ดีขึ้นมานิดนึงอะ
แต่เวลาไปเรียนหรืออยุ่รวมกะเพื่อน รุ้สึกโดดเดี่ยวแปลกๆ
อยุ่คนเดียวยังไม่เหงาเท่านี้เลย ทำไมเป็นแบบนี้น๊ะ
คือว่า พยามเท่าไหร่ ก็เท่านั้นอะ ไม่มีไรดีขึ้นมา
พอเหอะ อยุ่อย่างนี้แหละ อย่าไปตั้งใจฝากชีวิต 555+
เสียใจทีหลัง มันแย่สำหรับกุ เกินไป
พยามมองสิ่งรอบตัวให้ดูดี มีความสุข ได้แค่นั้น
ไม่เคยอยุ่คนเดียวอะไรขนาดนี้เลย
เดินคนเดียว นั่งคนเดียว ไม่ถึงกับเดือดร้อนหรอก แต่ก็แย่น๊ะ
อยากร้องไห้แทบวันละล้านรอบ จนนํ้าตามันตกใน ไหลไม่ออก
สรุปว่าพ่อแม่ ให้เวลาเราได้มากสุด ไม่ว่าจะตอนไหน
แค่ได้ยินเสียง ทุกอย่างก็จะโอเค
อยุ่ต่อไปเถอะ อดทนมาได้ขนาดนี้ จะเจอไรอีกก็ต้องทน
ไม่ว่ามันจะดูแย่แค่ไหน ก็ต้องพยาม
อย่านึกย้อนกลับไปเลย ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากเป็นแบบนี้
มาไกลเกินจะกลับแล้ว กำลังใจถึงจะหายาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มี

ปวดใจอีกเท่าไหร่ถึงจะพอ
ต้องมาคอยฟังเรื่องอะไรที่ไม่ได้อยากรุ้
กี่ครั้ง กี่หน แล้ว ที่เป็นแบบนี้
เธอไม่อยากเจอใคร คนๆนั้นก็จะไม่เจอเธอใช่มั๊ย
เห็น = ไม่เห็น เอาอย่างงั้นก็ได้
ไม่ได้เกี่ยวกันตั้งแต่แรกอยุ่แล้วหนิ
ฉันหวังมากเกินไปก็เข้าใจ
เปลี่ยนอะไรเธอไม่ได้จิงๆ
บอกตรงๆเลยว่ารุ้สึกผิดหวัง มากอะ
ไม่มีอะไรให้ฉันต้องรออีกแล้ว

* ขอบคุณ บทเรียนในชีวิตครั้งนี้ มากๆ
* 1 ปี ถ้ามีความสุข ก็คงไม่นาน
* สังคมเปลี่ยน คนไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน
* ไม่อยาก Drama อีกแล้ว
* ที่ผ่านมา เหนื่อยจิงๆ

29/05/09
วันแรกที่ไปอยุ่ ยังไม่พร้อมอย่างแรงอะ รุ้สึกแย่พิกล
ยิ่งพอไปอยุ่รวมกะเพื่อนๆ เอาละไง รุ้จักใครล่ะ จะไปทางไหนล่ะ
มันดูแย่ไปหมดเลยอะ เหตุการณ์มากมาย เกิดขึ้นตั้งแต่วันแรก
จังหวะนั้น สิ่งที่ต้องการสุดคือ กำลังใจ จากไหนก็ได้ที่ทำให้รุ้สึกดี
แล้วยังไง กำลังใจไม่เกิด
นอนไม่หลับเลยอะ ทรมานได้อีกน๊ะ
หลับตาแต่ก็รุ้สึกตัวตลอดเวลาอะ
* จระเข้เผือก เห็นด้วยล่ะ

30/05/09
3 4 นวัตกรรม สวัสดีค่ะ
แล้วไง ทำไม ต้องพอดี เอ๊ะ หรือคิดไปเอง
เข้าห้องมืด เปิดใจ ก็เหวอๆ
แต่พอออกมาหนักเลยคราวนี้
ตอนพี่เค้าพูด มันไม่ตรงไรนักหนาหรอก
แต่คิดไปถึงเรื่องที่เป็นอยุ่ ปัจจุบัน ก็บ่อนํ้าตาแตก
แถมยังได้นอนตั้ง เกือบ ตี3 ที่ห้อง สโม ตื่นตอน 6 โมง เข้าหอ
ได้นอนรวมกันหมด ก็รุ้สึกสนิทแบบแปลกๆ 555+ คิดไปเอง
แค่รุ้สึกว่าพวกเรารักกันมากขึ้น
* ขอบคุณพี่ต๊ะนะคะ ที่มาปลอบ รักพี่เลยอะ

31/06/09
วันนี้ทั้งวัน หัวกุ error โคดๆ
นอนแค่นั้นไม่ไหวจิงๆ ถ้าให้กุอดนอนไปดูซีรีย์ยังดีซะกว่า
พี่เค้าก็ให้นอนตอนบ่ายๆ บอกว่าคืนนี้ อาจจะไม่ได้นอน
พอกลับมาห้องก็นอนไม่หลับอีก ทั้งที่ง่วงจะตาย โวะ ทรมาน

01/06/09
เดิน-วิ่ง (ตรงไหน)
กุอยุ่ D ชมพู 555+ ไร้เพื่อน
พอ 2 ทุ่ม ก็ปล่อย เหนื่อยว่ะ
ไม่รุ้เป็นเพราะนอนน้อย กินน้อย ด้วยรึป่าว
แต่ก็ยังนอนไม่หลับอยุ่ดีอะ

02/06/09
เปิดค่ายอัตลักษณ์
ซึ่งกุนั่งหลับ ในหอประชุม น่าละอาย แต่ไม่ไหวแล้วจิงๆ

03/06/09
ตอนเช้าตักบาตร ตอนเที่ยงไหว้พระ ที่หอพระ ตอนบ่ายไปวัดคลอง9
อิ่มบุญเชียวแหละ

04/06/09
กุคงดำเพราะ จปร. วันนี้จิงๆอะ
ไม่ไหว ไม่เหนื่อยหรอก แต่โคดร้อน
Freshy Night
ดาวคณะชื่อ กั๊ตจัง ว่ะ ขอสมัครเป็น FC ได้ป๊ะเนี่ย
555+ บังเอิญ เกินไปป๊ะ
Concert PlayGround โห คิดถึงฉิวเลย
กุเต้นซะปวดไปทั้งตัว น่าจามาเต้นด้วยกัน
งานเลิก เกือบตี 1 แล้วมั๊ง ก็ไปนั่งรอเพื่อนๆ เข้าเซเว่น
แทบหลับอยุ่ตรงนั้นอะ ก็เดินๆกลับกันมา
ได้นอนเกือบ ตี 2 คืนนี้หลับสนิทเลย 555+

05/06/09
ไม่เคยดีใจไรเท่าวันนี้ จาได้กลับบ้านแล้ว
ตอนเช้าก็ไปฟังอาจารย์แม่ ก็จาหลับเหมือนกัน
กุนี่ หลับตลอดอะ ทุกงาน
กว่าจาได้กลับก็ฟังพี่ภีมว๊าก อีก 1 ยก ดีๆ ทิ้งทวน
กลับบ้านมา รี่ จาไปรร. ก็เลยไป กะฝ้าย ออม
เดินตลาดที่คิดถึง เหอๆ
กลับบ้านมาแทบจาเข้าไปกอดทีวี บ้าจิงๆ
ละก็นอนนนยาวๆเลย เอาให้อิ่ม

* เวลาไปกินข้าวต้องไปทั้งเอก
* ห้ามอยุ่ตัวคนเดียว
* นวัตกรรม สวัสดีค่ะ
* กุกลายเป็น ice-t ไปแล้ว
* ความอดทนบางครั้ง ก็ต้องการกำลังใจ
* ความบังเอิญ ไม่มีอยุ่จริง
* รักพี่ๆ เพื่อนๆ Cinema น๊ะ
   ตอนแรกไม่ได้รุ้สึกอะไร แต่พวกเรา
   ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะจิงๆ
* 1 ปี นานรึป่าว
* อยากกลับบ้าน ทุกนาทีเลย
* โทรหา ป๊า กะ มี้ ทุกวัน ทุกวันจิงๆอะ