ลำบากใจใช่มั๊ย
ทุกวันนี้ เธอก็คงลำบากใช่มั๊ย
ถึงไม่พูดออกมา ก็รุ้
เพราะว่าฉันเอง ก็ลำบากไม่แพ้กัน
เหนื่อยมากน๊ะ เวลามาเจอกันแต่ละที
เหนื่อยจะปั้นหน้า ว่าไม่เป็นไรอะ
ฉันไม่อยากเจอเธอแล้ว
อย่ามาให้เห็นหน้าอีกนะ
ฉันก็จะไม่ไปให้เธอเห็นหน้า
ในเมื่อเป็นปกติไม่ได้ ก็อย่ามาเจอกันเลยเหอะ
เธออาจจะแค่รุ้สึกแปลกๆ เวลาไม่เจอฉัน
แต่ไม่แน่ ก็อาจไม่รุ้สึกอะไรเลย ซักนิด
ถ้าฉันจะหายไป
มองหน้าเธอไม่ได้แล้ว
ความรุ้สึกตอนนี้มันกลายเป็นว่า
อยากเจอมากๆ แต่ก็ไม่กล้าสู้หน้า
ขัดแย้งกันจิงๆเลย
งง ตัวเอง
อะไรที่พอจะทำได้ กันแน่นะ
ถึงจะไม่เสียใจที่พูดไปแล้ว
แต่เสียใจที่เป็นอยุ่ตอนนี้ ต่างหากล่ะ
ไม่ได้ถามเอาคำตอบ
ยังไงก็ยังอยากรุ้อยุ่ดี
ทุกๆอย่าง ทุกเรื่องที่ผ่านมาเลย
ทำไมตอนที่เธอให้ถาม
ฉันถามไม่ออก แฮะ
ทีพอมาตอนนี้ ดันอยากถามเยอะแยะ
อาจเป็นเพราะ มันเยอะซะจน
ไม่รุ้ว่าจะถามเรื่องไรก่อนดีน่ะ
ความสบายใจกลับมาบ้างแล้ว
แต่พอเป็นเรื่องเธอ ฉันก็ยังเหมือนเดิมอยุ่ดี
แค่การกระทำ ที่ไม่เหมือนเดิม
ยากไป อีกแหละ
อยากเป็นปกติ น๊ะ แต่มันคงสายไปแล้ว
เรื่องที่คิดทำอยุ่ตอนนี้ มันบั่นทอนหัวใจเหลือเกิน
แต่จำเป็นต้องทำ ถึงเธอจะไม่ได้รุ้เรื่องอะไร
แต่ขอยืมหน่อยละกันนะ อย่าว่าฉันเลย
ยิ่งพูดไป ยิ่งรุ้สึกว่าไกลเธอออกไปเรื่อยๆ
ถึงเรื่องที่พูดออกมามันจะดูใกล้มากๆ ก็เหอะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นงี้ แต่ในเมื่อเริ่มไปแล้ว
จะถอยหลังไม่ได้ เพื่อความสบายใจในอนาคต
เลยต้องทำ ขอโทด ที่เธอไม่ได้มารุ้เรื่อง
เห็นแก่ตัวจิงๆ คิดแล้วหรอเนี่ยย
* อย่าเจอกันอีกเลย เหอะ
* ฉัน แค่ เหนื่อย
* ยังอยากรุ้ น๊ะ
* มีไรจะพูดบ้างมั๊ย ?
* ยื๊ม ตัว เอ้ย ยื๊ม ชื่อหน่อยละกันนะ ขอบคุณ
* "รอได้มั๊ย" คงไม่ได้ยินจากเธอแน่ๆ แต่ฉันก็ให้มันเป็นไปแล้ว
ด้วยปากตัวเองเนี่ยแหละ
* โกหก ไฟแล่บ นี่ถนัดเหลือเกินนะ แหลเกิ๊น
* เรื่องมันบีบให้ฉันต้องทำ
